Welcome to Irakli

არსებობს თუ არა სიკეთე და ბოროტება?

2010-12-31T05:59:00.001-08:00

სიკეთე და ბოროტება ეს არის მორალური მსჯელობები მოვლენების მიმართ. ეს არის ორი საწყისი საიდანაც ჩვენ ვაყალიბებთ ჩვენს ნდობა არ ნდობას, სარგებლობა და ზარალს მოვლენის მიმართ. სიკეთე და ბოროტება არის ორი უმთავრესი დისპუტი რომელიც წარმოდაგენს ადამინური შემოქმდების წყაროს ხელოვნებას ლიტერატურას და ა.შ.

მინდა მოცემულ თემაში შემოგთავაზოთ დებატებ სიკეთის და ბოროტების არსეობობის, განმარტების, დანიშნულების და არსობლივი ფუნქციების შესახებ. ტემა უაღესად დიდია ამიტომ მინდა მოვიცვა რელიგიური ფილოსოფიური და სოციოლოგიური თეორიები რათა განვმარტოთ ეს ორი პრაიმ ცნება ადამინის ცნობიერებაში.

დავიწყოთ რელიგითტ რადაგნ როგორც ოგიუსტ კონტმა შემოGვატავზო საზოგადოების განვითარების სამი ეტაპი, თეოლოგიური, მეტაფიზიკური და ემპირული დავიწყოთ თეოგიური ეტაპითდა გავიაზროთ პირველი (პრაიმ)თეორია სიკეთესა და ბოროტების შესახებ:

შესაძლებელია თუ არაა ღმერთი იყოს კეთილი??

შესაძლებელია თუ არა სატანის არსებობა ??

ძალიან მარტივი კითხვებია მაგრამ იმ არგუმენტაციის შემდეგა რასაც მე წარგიდგნეთ შევეცდები ის მეტად რთული გავხადო

სანამ უშუალოდ ამ კითხვებზე გადავალ მინდა გავიხსენო გენიალური ჯონ რონალდ ტოლკიენის"სილმარილიონის" ეპიზოდი სამყაროს შექმნის შესახებ რომელიც ერთობ საინტერესო ფილოსოფიურ აზრს შეიცავს და თუ რას ამას მოგიყვებით

რა თქმა უნდა "სილმარილიონი" ეს არის ლიტერატურული თხზულება და მას ბიბლიისგან განხსნავებით ჭეშმარიტებაზე პრეტენზია არ აქვს, ამიტომ ნუ მოეკიდებით ამას ისე თითქოს რაიმე რელიგიიდან მომაქვს არგუმენტები. მას შემდეგ რაც მის მიერ შექმენილი აინურებიდან (ანგლეოზებიდან) ერთ ერთი ყველაზე ძლევამოსილი მელოკორი(იგივე სატანა) მესამედ არ დაემორჩIლა ილუვატარის ნებას ის მას მიუგებს:

"ძლევამოსილო აინურებო და მათ შორის ყველაზე ძლევამოსილო მელოკორ! შენ და ასევე ყველა აინურმა არ უნდა დაივიწყოთ რომ მე ვარ ილუვატარი! მე გაჩვენებთ თუ რა შექმნა თქვენმა მუსიკამ რათა დატკბეთ თქვენი ქმნილებით, და შენ მელკორ დაინახავ რომ არ არსეობობს თემა რომლიც არ გამოდმდინარებს ჩემგან, რამეთუ, ის ვინც ცდილობს ამის გაკეთებას გახდება არც მეტი არც ნაკლები, ვიდრე ჩემი იარაღი ჩემს ჩანაფიქრთა აღსასრულებლად რომლის წამროდეგნაც მას არ ძალუძს"

რა თქმა უნდა მოცემული ისტორია შემთხვევით არ მოვიყვანე რადგან მასში არის უაღერსად საინტერესო გზავნილი რომლიც ბიბლიაში ასე თვალნათლივ არ არის განმარტებული... ილუვატარი იგივე ღმერთი აფრთხილებს მელკორს(იგივე სატანას) რომ შენ მხოლოდ ჩემი იარაღი ხარ იმ და წამოადგენ იმ გეგმის ნაწილს რაც მე მაქვს ჩანაფიქრში... ნაწარმოებში ილუვატარი არ არის არც კეთილი და არც ბოროტი იმიტომ რომ ის არ მსჯელობს მორალური კრიტერიუმებით მას გააჩნია ჩანაფიქრი სამყაროს შესახებ და და რა არის კარგი და რა ცუდი ეს არ აღელვებს

გადმოვიტანოთ ეს მაგალითი ბიბლიური ვერსიასთან მიმართებაში... აქ სატანა არის თუ არა ღმერთის გეგმის ნაწილი ძნელი სათქმელია თუ ამას ჩვენ დაუშვებთ მაშინ ღმერთის გეგმაში შედიოდა ადამიaნთა სამოთხიდან გამოძევება და ეს სატანას გააკეთებინა დაუშვათ რომ ეს ესეა მაგრამ ეს არ არის მთავარი პრობლემა რომელიც ამ ისტორიაში არის

მთავარი პრობლემა თავად ბოროტი ძალის გამოყოფაა და მისი დაპირისპირება სიკეთესთან რაც არსობლივად გამორიცხვას ღმერთის ყოვლიშმეძლებას რადგან ეშმაკის ძალაუფლებეის ლეგიტიმურობა ნიშნავს რომ არსეობობს ძალა რის მოსასპობად მას ძალაუფლება არ ჰყოფნის, თუ არა, მაშინ მას გაანადგურებდა რაც თვისობრივი შეუსაბამაბაშია ყოვლიშმემძლეობის თეორიასთან, იმიტომ რომ სატანის არსებობა ნიშნავს რომ არსეობობს ორი ღმერთი სადაც მათი ძალაუფლების საზღვრები გაყოფილია მორალური კრიტერიეუმით და აქ მივადექით კიდევ ურთულეს პრობლემას

როგორ შეიძლება სამყაროს გაიყოს მორალური კრიტერიუმით???

მორალი ეს არის არაფორმალური დებულებები რომელიც განამრტავს მოვლენებს და მოქმედებებს კარგისა და ცუდის კრიტერიუმებით.... მორალი უკიდურესად ადამინური ფენომენია... კარგის და ცუდის განმარტება ეს არის ადამინური მსჯელობა რაც რა თქმა უნდა არ ნიშნავს რომ ჭეშმარიტია სამყაროსთან მიმართებაში.

ასტეროიდი რომლიც მოდის დედამიწის განსადურებლად ბოროტი ასტეროიდია??? რა თქმა უნდა არა ჩვენ ადამიანებმა მას შეიძლება უწოდოთ ბოროტება მაგრამ სინამდვილეში ის არც ბოროტია და არც კეთილი ის უბრალოდ კოსმოსური ნაგავია რომლიც კოსმოსი უკიდეგანო სივრცეში გადაადილდება და სულაც არ გააჩნია არანაირი მოტივები და მიზნები რამის გასანადგურებლად....

ეხლა კი წამორვიდგინეთ სამყარო რომლის მხლოდ ნაწილს ხედავს ყველაზე მძლავრი ტელესკოპი და როგორ ფიქრობთ სამყაროს სიკეთე და ბოროტების ბრძოლა გადის დედამიწაზე, რომელიც ხელმძღვანელობს ადამიანური მორალით???

თუ დაუშვებთ რომ ღმერთი კეთილია ესე იგი ეს ნიშნავს რომ ის მორალურია და სამყაროც იმართება მორალური კატეგორიებით,მაგრამ აქაც ჩნდება პრობლემა რადგან ყველამ ვიცით რომ მორალი რელატიურია და აბსოლუტური არ არის. მორალის აბოლუტურობა გვეუბნბა რომ მორალური შეფასება არ იცვლება რაც არ უნდა გარემოებები იყოს, ხოლო რელატიურობა კი გვეუბნება რომ მორალური მსჯელობა დამოკიდებულია გარემოებებზე რაც რა თქმა უნდა უფრო ჭეშმარიტება.... მაგალითად მე მოვიპარავ თუ ჩემი შვილი შიმშილით კვდება, მე მოვკლავ თუ ვიღაც ჩემს ოჯახს სიკვდილით ემუქრება და ასე შემდეგ ამავე დროს თითქმის არ არსეობობს კულტურული უნივერსალიები... რომელიც რაღაც საზოგადოებაში მაინც არ იყოს შეცვლილი მაგალითად ინცესტი ზოგიერთ საზოგადობაში დაშვებადია... ასე რომ რაღაც ქცევა რაც დედამიწის ერთ უბანზე მორალურად გამართლებულია და სიკეთედ ითვლება მეორე უბანზე შეიძლება უდიდეს ბოროტებად ჩაითვალოს.

თუ დაუშვებთ რომ ღმერთი მორალურია მაშინ მას უნდა ესმოდეს მორალის რელატიურობაც ნიშნავს ეს თუ არა ეს იმას რომ ღმერთი გარკვეულ სიტუაციებში სჩადის არამორალურ აქტებს რომელიც სიტუაციისდა მიხედვით შეიცვალა თავისი მნიშვანელობა???

(თუ ღმერთი მორალურია რატომ არსებობს ამდენი დაავადება? რატომ არ შექმნა ადამინი ისე რომ იგი არ ავადდებოდეს( მწერები მაგალითად არ ავადდებიან)

რატომ ხდება ამდენი ტრაგედია???

ნუთი მან იმიტომ შექმნა ეშმაკი რომ მისი არამორალური აქტები დაბრალდეს სატანას??)

იმისათვის რომ გავიგოთ რა არის სიკეტე და რა ბოროტება მოდი გადავეშვათ მეტაფიზიკაში. შესაძლებელია თუ არა სიკეთე და ბოროტება დავიყვანოთ უფრო მარტივ გაგებამდე რომელიც მოგვცემს მის უნივერსალურ განმარტებას... ანუ მოვძებნოთ ის ის მთავარი თვისება რომელიც კულტურული განსხვავებების მიუხედავად, ყველაგან გარკვეული მოქმდება იქნებოდა სიკეთე ან ბოროტება... შევეშვათ კაცობრიობას და უფრო შორს წავიდეთ წარმოსახვაში და წარმოვიდგინოთ უცხო ცივილიზაცია რომელიც ასევე მსჯელობს მორალურად, მაგრამ აბსოლუტურად განსხვევებული კუტურა აქვს... რა იქნებოდა ის მთავარი თვისება (ბირთვი) რომელიც მორალური მსჯელობის შედეგად ახსნილი იქნებოდა როგორც სიკეთე ან ბოროტება?

ამ ცნების ოპერაციონალიზაციისათვის უნდა წარმოვიდგინოთ რასთან ასოცირდება სიკეთე:

სარგებელი, სიყვარული, თავდადება, გულისხმიერება, ყურადღება და ა.შ.

ბოროტება: ტკივილი, სიძულვილი, ტყული, სიკვდილი და .ა.შ.

ცხადია მოყვანილი ჩმაონათვალი ფარდობითსიტუაციებში აზრს იცვლის და შესაძლოა ტყუილი ან სიკვდილიც კი იყოს სიკეთე... მაგრამ ჩვენ ფარდობით სიტუაციებზე უარი უნდა ვთქვათ რადაგნ მის უნივერსალურ განმარტებას ვეძებთ.

თუკი ჩვენ ზეომოთმოყვანილ არასრულ სიას სიკეთის შესახებ მოუძბნით საერთო მონათესავე ცნებას ყველაზე მეტად მას უდგება [B]სარგებელი[/B] , ხოლო ბოროტებას [B]ზარალი[/B]

შეგვიძლია თუ არა სიკეთის და ბოროტების ოპერაციონალიზაცია ამ მარტივი ცნებებით? ამისათვის მან უნდა გაუძლოს და უპასუხოს უსასრულო რაოდენობა მოქმდებათა ვარიაციებს და ყველაგან უნდა უნდა უპასუხოს სარგებელი-ზარალის განმარტებით და დაარქვას მოქმდებას სიკეთე ან ბოროტება.

მოდით ავიღოთ მიღებული გამარტივებლი ცნება და განვმართოთ რა არის სიკეთე

სიკეთე ეს არის მოქმდება: რომელიც ორიენტირებულია სარგებელთან და მიმართულია კეთილდღეობის რეალიზაციისაკენ.

ანუ მოქმდი პირი A -ს ქცევა B-ს მიმართ აუცილებლად უნდა იყოს სარგებლის მომტანი მოქმდების ობიეტისთვის ან სუბიექტისთვის (ან ორივესთვის ერთად) და იმისათვის რომ მოცემული სარგბელი ჩაითვალოს სიკეთედ ის აუცილებლად უნდა ემსახურებოდეს (ან წინააღმდეგობაში არ უნდა იყოს) საერთო (საზოგადოებრივ) კეთილდღეობასთან.

მოცემული განმარტებიდან გამომდინარე საკმაოდ მარტივია ბოროტების განმარტებაც: ბოროტება ეს არის მოქმდება სადაც მოქმდების რომელიმე მხარე ზარალდება და არ ემსახურება (ან წინააღმდეგობაშია)საერთო კეთილდღეობას.

განმარტება უაღრესად მარტივია და ის ნამვდილად ვარგა ზოგადი უნივერსალური სიკეთის/ბოროტების განსამარტავად რომელიც გასაგები იქნებოდა ნებისმიერი კულტურული ფარდობითობის საზოგადოებაში...

ორივე ცნება შეფასებითი კატეგორიაა და მისი სიდიდე ვარირებს სარგბელი ან ზარალის სიდიდესთან შეფარდებით...

არსეობს თუ არა სამყაროში სიკეთე და ბოროტება? არსეობობს თუ არა ღმერთისთვის სიკეთე და ბოროტება?

მიუყვეთ თავდაპირველ ლოგიკას

სამყარო ეს არის სივრცე სადაც ფიზიკური ობიექტები ერთემანეთზე ურთიერთქმედებენ ფიზიკის კანონებით. მას არ გააჩნია გონება შესაბამისად მას არ გააჩნია შეფასებითი უნარი ამიტომ შეგვიძლია ვთქვათ რომ მისთვის არ არსეობობს სიკეთე და ბოროტება რადგან ის არ მსჯელობს მორალურად იმ უბრალო მიზეზის გამო რომ არ არსეობობს სამყაროს ინტელექტი... სამყაროსთვის არანაირ მნიშვენლობა არ აქვს სიცოცხლის არსეობობას, მისთვის სულ ერთია ჩვენი განადგურებაც და არსეობობაც იმიტომ რომ მას ამით არაფერი აკლდება. სამყაროსადმი შეფასებითი დამოკიდებულაბა შეიძლება ჰქონდეს მხოლოდ ადამიანს. ადამიანი მოიხმარს სამყაროს სიმდიდრეს იმიტომ რომ ის გონეირი არსებაა, სამყაროს არ შეუძლია რაიმე დაუშალოს ადამიანს (ოქრო ვერ გვეტყვის უარს დამუშავებაზე).

რაც შეეხება ღმერთს, ღმერთი ეს არის სამყაროს შემოქმედი შესაბამისად მას გააჩნია ინტელექტი ანუ გააჩნია უნარი შეფასება გაუკეთოს მოვლენებს მაგრამ გააჩნია თუ არა უნარი ღმერთს, შეფასება გაუკეთოს სიკეთეს და ბოროტებას? არის თუ არა ღმერთი მორალური ანუ არის თუ არა ღმერთი კეთილი??

ღმერთის კატეგორიიდან სიკეთე და ბოროტება მოგება -- ზარალით უნდა ფასდებოდეს მაგრამ ვიღებთ პარადოქსს:

მოგება აქ არის ქმანდობის პროცესი, ზარალი აქ არის განადგურების პროცესი... მაგრამ რახან ორივე მოვლენა მისივე ნებით ხდება და ზარალი ან მოგება არ წამოადგენს მისთვის გაუთვალისწინებელ გარემოებებით შექმნის შედეგს, გამოდის რომ ის არასდროს არ იგებს და არასდროს არ ზარალობს რადგან ორივე მისი ნებაა!

რაც შეეხება სიკეთის და ბოროტების უმაღლესი კვინტენსეცით გამოხატულებას "სიყვარული-სიკვდილი" აქ საქმე უფრო რთულად გვაქვს.

ბოროტების უმაღლესი კვინტესენცია მისთვის აქტუალური არ უნდა იყოს რადან მას სიკვდილი არ ამუქრება (ჩვენგან განსხვავებით),

რაც შეეხება სიყვარულს აქ უფრო რთულად არის საკითხი... აქვს თუ არა ღმერთს რაიმე მოვლენის მიმართ სიყვარულის დამოკიდებულება აქ გადაჭრით მტკიცება შეუძლებელია, რადგან მას ინტელქტი აქვს და შესაბმისად შესაძლებელია რომ რაიმეს მიმართ სასიყვარულო დამოკიდებულბა ჰქონდეს.

სიყვარული კი სხვა არაფერია თუ არა უპირობო ზრუნა რაიმე ობიექტის მიმართ. ანუ შესაძლებელია მას მისი შემოქმედება უყვარდეს (მათ შორის ჩვენც).

მაგრამ იძლევა თუ არა ეს საშულებას რომ ვივარაუდოთ რომ "ღმერთი კეთილია"?__ რა თქმა უნდა არა, რადაგნ სიყვარული რაიმე მოვლენის მიმართ არ ნიშნავს მის, როგორც დაუშვათ პიროვნების, ზოგად მორალურ კონტიტუციას, რადგან მიყვარდეს რაიმე ეს არ ნიშნავს რომ კეთილი ვარ.

მოცემული მსჯელობა მაძლევს ერთი დასკვნის საშუელაბას: [B]გავრცელებული მტკიცება რელიგიის მიერ რომ ღმერთი კეთილია მცდარია რადგან ამ საკითხზე არავითარი წარმოდეგნა არ გვაქვს. შემოთავაზებული ბიბლიური ხატი უფლისა მცდარია რადგან ის ეწინააღმდეგება თავად ღმერთის ბუნების ლოგიკას.[/B]

მინდა კიდევ უფრო შორს წავიდე მსჯელობაში და დავსვათ კითხვა:[B] არსეობობს თუ არა სიკეთე და ბოროტება??[/B]

ამ კითხვაზე საპასუხოდ უნდა მივმართოთ თანამდროვე სოციოლოგიას და ისეთ მაკროსოციალურ თეორიებს რომელთა ავტორიც გახლავთ ტ. პარსონსი, ხოლო მისი მოდიფიცირებული ვარიანტი ნ. ლუმანი... ორივე ავტორი გვარწმუნებს მხოლოდ ერთს რომ არ არსეობობს თავისუფალი ინდივიდი, არ არსეობობს თავისუფალი არჩევანი, არ არსეობობს თავისუფალი აზროვნება რადგან ადამიანი არის სოციალური მატრიცის შემადგენელი ნაწილი და ის საზრდოობს სოციალური მატრიცაში არსებული ცოდნით და სოცილური სისტემებით ახდენს თვითმოდელირებას ანუ სოციალიზაციას (ფილმ "მატრიცის" ტრილოგიის კონცეპტუალური ბირთვი ამ გრანდ თეორიებზეა აგებული). შესაბამისად ნებისმიერი მოქმდება რომელიც ინდვიდი ახდენს ოპერირებული და ნასაზრდოების სოციალურ მატრიცაში მიღებული ცოდნიდან და ინსტიტუტებიდან, რეალურად ადამინს იმის ტავისუფალი არჩევანის საშუალებაც არ აქვს როგორიცა ინტიმური საკითხში მიღებული გდაწყვეტილება მაგალითად ცოლის მოყვანა.

იმისათვის რომ ცოლი მოიყვანო აუცილებელია გოგო მოგწონოს, დაუსვით კითხვა საკუთარ თავს

რატომ მოგწონს?_იმიტომ რომ ლამაზია.

საიდან იცი რომ ლამაზია_ ამას ვგძნობ.

საიდან გრძნობ სილმაზეს??__ ამას ვგრძნობ საზოგადოებაში არსებული სილმაზის სტადნრეტბის მიხედვით...

ანუ ანუ ვაღიარებთ რომ სილამზის აღქმაც კი ნასწავლი გვაქვს და თუ ისეთი ქალი მოგვეწონა რომელიც სხვა არავის მოწონს ეს მაინც არ ნიშნასვ შენს პირად არჩვენს, რადგან ის კრიტეირიუმები რომელიც გადაგაწყვეტინებს რომელიმე ქალის სასარგებლოდ არჩევანს მაინც ნასაზრდეობი იქნება რომელიმე სოციალური ინსტიტუტის ან სოციალურ მატრიცაში არსებული ინფორამციის ზეგავლენით, რადგან შეუძლებალია გააკეთო ისეთი ქცევა რომელსაც სოციალური მატრიცა არ იცნობს და მისგან არაა ნასაზრდოები და თუკი ამ საშინელ რეალობას ფიზიკურად წარმოვიდგენთ მივიღებთ ფილმ მატრიცაში არსებულ ფანტასტიკურ რეალობას __აგენტ სმიტებს, ანუ საშინელი რეალობა რასაც მოსტმოდერნული სოციოლოგია გვთავზობს გახლავთ ის რომ ჩვენ ერთმანისთგან არ განსხვდებით განსხვებდებით!!!!

მოყვანილი მსჯელობის გათვალისწინებით დაუბრუნდეთ კითხვას არსებობს თუ არა სიკეთე და ბოროტება? და მიხვდებით რომ რომ ორივე ცნება ადამინური მსჯელობაბია და წამოდგენს მიწერილ საზრისებს მოვლენების მიმართ რომელიც სრულებითაც არ ნიანშვს რომ ჭეშმარიტია სამყაროსთან მიმართებაში... სიკეთეც და ბოროტებაც სოციალურ მატრიცაში ადამიანების მიერ ჩადებბული კატეგორიებია რადგან ისევ ადამინმა განასხვავოს რისგან პოულობს სარგებელს და რისგან ზარალს შესაბმისად ვასვნი რომ სიკეთე და ბოროტება მხოლოდ ადამიანის ცნობიერებაში არსებობს მისი ეგზისტენციალური ყოფის გასამარტივებლად, ხოლო რეალურად ის არ არსეობობს!!!

რისთვის ვარსებობთ?!

2010-12-31T05:56:00.000-08:00

“risTvis varsebobT?!” egzistencialuri kiTxva

რისთვის ვცოცხლობ? __ეს არის კითხვა რომელი ყველა მოაზროვნე ადამიანს აწუხებს, სად არის ჩვენი იდენტობის პრობლემა, რომელიც შეიძლება გავშალოთ როგორც ყოფით, ინდვიდუალურ დონეზე ასევე საკაცობრიო დონეზე.

მოცემული კითხვა არის საფუძველთა საფუძველი ისეთი სოციალური კატეგორიების წარმოშობაში როგორიცაა რელიგია და მორალი; პოლიტიკა და სამართალი.

მოცემულ სტატიაში მინდა მიმოვიხილო ოთხივე კატეგორიის პასუხები ჩემს ( ისვე როგორ თქვენს) იდენტობაზე და გავცე მათი ვერსიებით პასუხი კითხვაზე რისთვის ვარსებობთ.

მინდა დავიწყო რელგიით რადგან ეს კატეგორია სხვა კატეგორიებისგან განსხვევებით ცდილობს მონოპოლია ჰქონდეს აბსოლუტურ ჭეშმარიტებაზე და განყენებულად დაგვისაბუთოს მისი აბსულუტურობა რადგან მას აქვს "ყველა კიხთვაზე პასუხი".

რელიგია _ ეს არის უნვერსალური კულტურა რომელიც გვხდება აბსოულუტურად ყველა საზოგადოებაში დაწყებული ტრაიბალური დამთავრებული განვითარებულ საზოგადოებამდე... ის მოიცავს სამყაროს წარმოშობის, მოწყობის ზებუნებრივ ინტერეპრეტაციას, ასევე მის წიაღში არის გამომუშავებული მორალური ნორმები რომელიც სავალდებულოა მოცემული რელიგიის მიმდევართათვის. ანუ რელიგია და მორალი მჭიდროდ დაკავშირებული კატეგორიებია, რადგან მორალის გარეშე რელიგია ვერ მოახდენს იდენტიფიცირება და კოდიფიცირებას ყველა ცხორებისეული სიტუაციის.

თუმცა მორალი ცალკე კატეგორიაა და მას შეიძლება რელიგიისგან დამოუკიდებლად არსეობობა.

რა პასუხი შეიძლება მივიღოთ რელიგიიდან ჩვენს ეგზისტენციალურ კითხვაზე? ავიღოთ ჩვენთვის უფრო ნაცნობი ქრისტიანობა. ქრისტიანული ვერსიით ადამინი ღვთის ხატია. მისი არსეობობა კი ღმერთის დიდებას უნდა ემსახურებოდეს.

ანუ გამოდის რომ ჩემი არსებობის მიზეზი რელიგიის მიხედვით, არის ღმერთის განდიდება ანუ უფრო გასაგებად რომ ვთქვათ__ მორჩილება.
ნუთუ ეს პასუხია ჩემს კითხვაზე?
ღმერთის პოზიციიდან ჩემი არსეობობა წარმოადგენს მისი მოხმარების საგანს... ანუ მე ვარ პროდუქტი რომელისაც იყენებენ, სად არის აქ ჩემი ინტერესი? გასაგები ხდება რომ მე მოვალეობა მქვს რომ ვადიდო ღმერთი მაგრამ ეს მაინც არ სცემს კითხვაზე პასუხს რისთვის ვარსებობ, იმ უბრალო მიზეზის გამო რომ მე მოაზროვნე არსეობა ვარ რომელსაც თავისი არსეობობა თავისი გადასახედიდან უნდა გაამრთლოს...
თუკი ჩვენ ავიღებთ რელიგიისგან შემოთავზებულ პასუხს და შევადარებთ მას ჩვენი მოხამრების საგანს მაშინ აღმოავჩენთ რომ მე და შინაურ კატას შორის განსხვება არ არსეობობს რადგან ორივე შემთხვევაში მეც და კატაც წარმოვადგენთ მოხმარების საგანს რომელმაც უნდა განადიდოს მისი პატრონი.
არის თუ არა რელიგია პასუხი ჩემს ეგზისტეციალურ კითხვაზე?
ცხადია რომ ვერ არის... რადგან ის რწმენითი კატეგორიაა და არა აბსოლუტური ჭეშმარიტება, ანუ საკმარსი ღმერთი არ მწამდეს მაშინ აღნიშნული ვერსია ჩემი ეგზისტეციაურ კითხვაზე პასუხისა, აზრს კარგავს და კითხვა "რისთვის ვარსებობ?" კვლავ ღია რჩება.

ეხლა კი შევეხოთ მორალს. მორალი ეს არის შეფასებითი კატეგორია რომელიც პასუხობს კითხვებს რა არის კარგი და რა არის ცუდი. როგორც ავღნიშნეთ მისი უმნიშვნელოვნესი წყარო არის რელიგია, რადგან მრავალი მორალური დოგმა ნაკარნახევი რელიგიური დოგმებიდან. მაგრამ არა ყველა... მორალის წყაროს უმეტსწილად საყოფაცხოვრებო ყოველდღიურობა წარმოადგენს, ამ ნორმების დარღვევას მოყვება არასამართლებრივი სანქცია( ამ საკითხზე ქვევით ვისაუბრებთ) არამედ საზოგადოებრივი გაკიცხვა...

როგორი იქნებოდა პასუხი ჩემო მოყვანილ კითხვაზე (რისთვის ვარსებობ?)მორალთან მიმართებაში? პასუხი მორალის კატეგორიიდან მორალური ნორმების დამორჩიელაბაშია... ანუ ადამიანი იმიტომ არსებობს რომ ის იყოს მორალურად მისაღები ანუ უბრალო სიტყვებით რომ თქვათ "კარგი"(ან "კეთილი" როგორც გენებოთ). რატომ?_იმიტომ რომ ის არ გახდეს მორალური გაკიცხვის ობიექტი ანუ მასზე არ გავრცელდეს მორალური სანქცია.

აღნიშნული პასუხი უაღრესად საიინტერსო და საჭიროა ადამიანის პიროვნების ჩამოსაყალიბებლად მაგრამ ის არ იძლევა სრულ დამაკმაყოფილებელ პასუხს, რადგან როგორც ავღნიშნეთ მორალი ეს არის დაუწერელი კანონების კრებული, მისი დარღვევას არ მოყვება სადამსჯელო სანქცია (თუ გაკიცხვას არ მივიღებთ მხედველობაში) შესაბამიად არამორალური ადამინისთვის აღნიშნული კატეგორია აზრს კარგავს, ამავე დროს ყურადსარებია მორალის რელატიურობის/ფარდობითობის უნარი, სადაც მორალური ნორმა მნიშვნელობას იცვლის ვითარებიდან გამომდინარე, (მე მოვიპარავ თუ მშია),შესაბმისად იყო "კარგი/კეთილი" ეს შეფასებითი კატეგორიაა და არა აბსოლუტური ჭეშმარიტება, ის რაც კარგია ჩემთვის ცუდია სხვისთვის, შესაბამისად იყო "კარგი/კეთილი" რაღაც გაგებით უტოპიური სურვილია

დავსვათ ჩვენი ეგზისტენციალური კითხვა სამყაროსთან მიმარტებაში... რა დანიშნულება აქვს ადამიანს სამყაროში, რისთვის არსებობს??
სამყარო მარტივად რომ ვთქვათ ეს არის სივრცე სადაც მოვლენები, ობეიქტები ერთმენეთზე ურთიერთქმედებენ ფიზიკის კანონებით. სამყაროს არ გააჩნია გონება, მას ადამინთან დაკავშირებით თავისი პოზიცია არ გააჩნია... მისთვის უმნიშვნელოა რაიმეს არსებობა ან არარსეობობა, განადგურება ან შექმნა, შესაბამისად საყაროსთან მიმართებაში კითხვაზე "რისთვის ვარსებობ?", პასუხი შეიძლება ჰქოდეს ცალსახად მხოლოდ ადამიანს... ადამიანი წარმოადგენს გონიერ არსებას შესაბამისად სამყაროსთან მიმართებაში მას აქვს უფლება მოიხმაროს სამყაროს სიმდიდრე იმ უბრალო მიზეზის გამო რომ სამყაროს ობიექტებს არ შესწვეს უნარი თვითონ გადაწყვიტოს თავისი ბედი (ოქრო ვერასდორს გვეტყვის უარს მოხმარებაზე) შესაბამისად სამყაროთან მიმართებაში ადამინის პასუხი მარტივია: "მე იმიტომ ვარსეობობ რომ მოვიხმარო სამყაროს სიმდიდრე, მე გონიერი არსება ვარ!"
მოცემული პასუხი მაინც არ არის საკმარისი ადამიანის ეგზისტენცილური პრობლემის დასაკმაყოფილებად ის მხოლოდ ცხადყოფს მის არსეობობის შედეგს სამყაროსთან დამოკიდებულებაში და არა მიზეზს თუ რატომ გაჩნდა ადამიანი...ამ კითხვას რელიგია პასუხობს მაგრამ ვერ პასუხობს მეცნიერება. ამასთანავე ადამინს ჭირდება მიზეზი სოციუმთან მიმართებაში... ადამიანი სოციალური არსებაა და მას ჭირდება გაამართლოს თავისი არსეობობა საზოგადოებასთან მიმართებაშიც.

დავუბრუნდეთ პოლიტიკას. პოლიტიკა არეგულირებს ძალაუფლების გადანაწილებას საზოგადოებაში, შესაბამისად ის წარმოადგანს სფეროს სადაც მუდმივად მიმდინარეობს ბრძოლა ძალაუფლებისთვის. ძალაუფლება _ეს არის წყარო პოლიტიკური მოქმდების. შესაბამისად ჩემი ეგზისტეციალური კითხვა რისთვისვ ვარსებობ მდგომარეობს ძალაუფლებაში, ანუ როგორც ნიცშე მეტყოდა "შენი არსეობობა ძალუფლების მოპოვებასა და შენარჩუნებაში მდგომარეობს".
რა არისი ძალაუფლება? ეს არის ერთის უნარი თავისი ნებას დაუქვენდებაროს მეორეს ნება, ანუ ეს არის ერთის აბსულუტური თავისუფლება და მეორის უუფლებობა. სწორედ ამ გარემობიდან გამოდმინარე ძაუფლება შეუძლებელია აღვანილ იქნას აბსოლუტურ კატეგორიაში და ჩემს ეგზისტენციურ კითხვას პასუხს ვერ გასცემს რადგან ძალაუფლება უმცირესობის ხვედრია და ის ყველას არ ერგება შესაბამისად იმ ადამინებისთვის ვინც ძალაუფლების ობიექტები არიან მათთვის ეს პასუხი თანასწორად მისაღები არ იქნება... თქვენ შეიზლება მითხრათ რომ ის ვინც არ ფლობს ძალაუფლებას ის უნდა იღწვოდეს მის მოსაპოვებლადო... პასუხი ადამინის ბუნებაში უნდა ვეძებოთ, ყველას არ სურს ძალაუფლება, ამიტომ მის ეგზისტენციალურ კითხვაზე ამ პასუხის გაცემა სწორი არ იქნება.... ამავე დროს საგულიხმოა დაპირისპირება მორალურ კატეგორიასთან, რაგდან ძალაუფლებისთვის ბრძოლა შეიძლება მოიცავდეს მორალური ნორმების დარღვევას, რაც ზემოთხსენებულ პასუხს ეგზისტენციალურ კითხვაზე, "იმიტომ ვცხოვრობ რომ კარგი/კეთილი ვიყო", შესაძლოა არსებით წინააღმდეგობამდე მიიყვანოს და წარმოშვას წინააღმდეგობა ორ კატეგორიას შორის, ძალაუფლება VS მორალი.

ეხლა კი შევეხოთ ისეთ კატეგორიას როგორიცაა "სამართალი". რა არის სამართალი?იურისტი დაუფიქრებალად გეტყვით რომ "ეს არის კანონების და კოდექსების ერთობლიობა, რომელიც არეგულირებს ადამიანების ქცევას. სამართალი, სხვადასხვა გზებით, ახდენს პოლიტიკის, ეკონომიკისა და საზოგადოების ფორმირებას და წარმოადგენს უპირველეს მედიატორს ადამიანების ურთიერთობაში". დამეთანხმეთ რომ არსებითად ამ განმარტებაში ვერაფერი გაიგეთ იმიტომ რომ უაზრო განმარტებაა, იმ უბრალო მიზეზის გამო რომ ის იურისტს ვკითხეთ

მოდით ვკითხოთ ფილოსოფოს. ე. კანტი გვიპასუხებდა: "სამართალი არის ნორმების ერთობლიობა რომელიც ზღუდავს ადამიანის თვითნებობას"ყველაფერი მარტივი და ნათელია მეთანხმებით? იმიტომ რომ, სწორი მისამართით ვიკითხეთ

ე.ი. რა გამოდის?? სამართალი არის ჩვენი თავისუფლების შეზრუდვა, მაგრამ რის სანაცვლოდ?პასუხი ზემოთმოყავნილი კატეგორიების დაცვაში მდგომარებს... სამართალი არის ინსტრუმენტი რომელიც შესაძლებელს ხდის ადამიანმა იცხოვროს მორალურად, სწამდეს ღმერთი და იბრძოლოს ძალაუფლებისთვის. სამართალი ფუნქციური სივრცეა დაცულობის და სტაბილურობის... სამართლებრივი პასუხი ეგზისტენიაზმზე ჰგავს მარალის კატეგორიის პასუხს: "რისთვის ვცხოვრობ?__იმისთვის რომ ვიყო კანონმორჩილი მოქალაქე". დარღვევა სამართლის ნორმების მოიცავს სამართლებრივ სანქციას__ დასჯას.

არის თუ არა მოცემული პასუხი აბოლუტური კაცობრიობისთვის, პასუხი არის "დიახ", მაგრამ არის თუ არა ეს პასუხი აბსოუტური ყველა ინდივიდისთვის? პასუხი არის, "არა" რადგან კაცობრიობას მუდამ თან ზდევდა ისტორიის მანძილზე დევიაციის დაუმორჩილებლობის შემთხვევები, რომელიც არა ერთეული არამედ მასობრივი მოვლენაა და მეტიც დამნაშვეთა სამყაროში ვითარდება სუბკულტურები, დამოუკიდებელი ნორმები დამოუკიდებელი "სამართალი".

მოყვანილი მსჯელობიდან აშკარა ხდება ერთი რამ. კითხვა "რისთვის ვარსებობ?" უაღრესად რთულია რადგან იგი წინააღმდეგობაბაში მოდის ზემოთმოყვანილ კატეგორიებთან. კაცობრობას ყოველთვის ექნება ამ კითხვებზე მარტივი პასუხი მაგრამ ცალკეულ ინვივიდებს, არა.

მარტინ იდენისთვის ეგზისტეციალური კითხვა სიყვარულით იყო გაცემული... მისტერ ბეტლერისთვის ფულით, ნიცშესთვის ძალუფლებით, ქრისტესთვის სიკეთით და ღვთის მოშიშობით, ჟანა დ'არკისთვის ქვეყნისადმი თავდადებით, პასუხი მილიარდობით შეიძლება იყოს, მაგრამ აბსოლუტურად ყველასთვის ერთი და იგივე არა...აქედან გამომდინარე ,არსებობის აზრი მდგომარეობს თითოეული ადამიანის თავისუფალ ნებაში თვითონ გადაწყვიტოს საკუთარი არსებობის მიზეზიც და მიზანიც, ანუ ადამიანი იმდენად თავისუფალი არსებაა რამდენადაც თვითონ მოუძებნის ახსნას საკუთარ არსებობას. მეტიც, სწორედ ესაა ადამიანის დანიშნულებაც - აღმოაჩინოს საკუთარი (პირადი) არსებობის აზრი.

Hi every one!

2010-12-31T05:46:00.001-08:00

Happy new year!!! god bless u all